Jerzy Pytlakowski
Jerzy Janusz Pytlakowski (ur. 28 marca 1916 wewnątrz Warszawie, zm. 31 lipca 1988 tamże), lokalny prozaik, pismak radiowy.Był synem Ignacego (nauczyciela) tudzież Marii spośród domu La Roppé. Uczęszczał aż do Gimnazjum im. Stanisława Staszica wewnątrz Lublinie, spośród kolei aż do X Liceum im. Henryka Sienkiewicza we Lwowie, na ostatek aż do Humanistycznego Gimnazjum Państwowego wewnątrz Zakopanem, dokąd wewnątrz 1934 złożył test dojrzałości. W tymże roku rozpoczął szkoła wyższa prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim, był także wewnątrz latach 1934-1936 uczniem Konserwatorium Muzycznego wewnątrz Warszawie wewnątrz klasie skrzypiec. Od 1936 działał wewnątrz lewicowych organizacjach; był członkiem Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej, Sekcji Akademickiej Polskiej Partii Socjalistycznej, Sekcji Młodych obok Związku Zawodowym Pracowników Umysłowych. Publikował na łamach prasy PPS-owskiej, wewnątrz 1938 zaliczył debiut literacki - wewnątrz lwowskim dwutygodniku "Sygnały" (nr 38) ogłosił wers Na chowanie zmarłego Adama Struga.Większą część okupacji hitlerowskiej spędził wewnątrz Warszawie. Utrzymywał się spośród prac doraźnych, działając równocześnie wewnątrz konspiracji, spośród początku lewicowej (Socjalistyczna Organizacja Bojowa, Robotnicza Partia Polskich Socjalistów), od momentu tego czasu AK-owskiej. Kontynuował naukę wewnątrz ramach tajnego nauczania, uzyskując wewnątrz 1943 na konspiracyjnym uniwersytecie magisterium prawa. W 1942 pół roku spędził wewnątrz więzieniu na Pawiaku. Jako wojak Armii Krajowej (kompania Granat) walczył wewnątrz powstaniu warszawskim. Po upadku powstania został wywieziony na roboty aż do Niemiec, pracował wewnątrz cukrowni u dołu Hanowerem, od momentu tego czasu w charakterze zastępca frezera tudzież zastępca kowala wewnątrz zakładach lotniczych wewnątrz Dessau (dziś Dessau-Roßlau), dokąd przeżył dywanowe naloty aliantów. Powrócił aż do Warszawy wewnątrz maju 1945 r.Po wojnie podjął pracę wewnątrz Polskim Radiu. Przez przekonany era kierował działem reportażu rozgłośni warszawskiej, od momentu tego czasu był zaręczony spośród redakcją audycji literackich. Od 1945 należał aż do Polskiej Partii Robotniczej. Lata 1949-1950 spędził wewnątrz Paryżu, dokąd był korespondentem Polskiego Radia tudzież redaktorem naczelnym tygodnika "Polska tudzież Świat". Po powrocie aż do kraju kontynuował pracę wewnątrz radiu, zajmując się publicystyką kulturalną. Współtworzył tudzież prowadził m.in. audycje Najciekawsze wydarzenia kulturalne ostatnich tygodni, Lektury, lektury, Zwierzenia wieczorne, Słowo tudzież dźwięk, Licytacja piękności, Przegląd wydarzeń kulturalnych wewnątrz granicą, liczne wywiady spośród ludźmi kultury, dyskusje literackie. Pracował wewnątrz Polskim Radiu aż do 1975. W 1969 został nagrodzony Złotym Mikrofonem, otrzymał także nieco nagród Przewodniczącego Komitetu ds. Radia tudzież Telewizji zaś odznakę honorową tego komitetu.Krótko po wojnie debiutował w charakterze powieściopisarz reportażem Powstanie mokotowskie, ogłoszonym spośród początku na łamach "Nowej Epoki" (1945-1946), zaś spośród kolei wewnątrz formie książkowej wewnątrz 1946. Był autorem powieści, opowiadań tudzież reportaży, spośród których w największym stopniu znane są Fundamenty (1948, o odbudowie zniszczonego Pafawagu, powieść wyróżniona nagrodą miasta Wrocławia), Wierność (1956, o współczesnej wsi lubelskiej), Martwe klawisze (1963, opracowanie naukowe psychologiczne spośród wątkiem nieuleczalnej choroby), Upalne nocne godziny, innymi słowy Champs Elysées de Varsovie (1966). Opowiadanie Olimpijczyk (1948) przyniosło Pytlakowskiemu nagrodę na literackim konkursie przedolimpijskim. Jego utwory ukazywały się wewnątrz licznych przekładach - m.in. po czesku, estońsku, bułgarsku, niemiecku, rumuńsku, słowacku, węgiersku, zaś w charakterze w pojedynkę literat twierdził, także po chińsku.Od 1947 należał aż do Związku Literatów Polskich (początkowo u dołu nazwą Związek Zawodowy Literatów Polskich), wewnątrz latach 1957-1959 był członkiem Zarządu Głównego, brał także współpraca wewnątrz pracach komisji gospodarczej. Od 1983 był członkiem nowego Związku Literatów Polskich. Został odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1972), Złotym Krzyżem Zasługi (1956), Warszawskim Krzyżem Powstańczym, brązowym medalem "Za zasługi na rzecz obronności kraju", odznaką "Zasłużony Działacz Kultury" . Był poślubiony (żona Sabina Wiernik, siostra zakonna Ireny Szymańskiej), pył dwaj dzieci - jego syn, Piotr Pytlakowski, jest reportażystą, scenarzystą, dziennikarzem tygodnika "Polityka". Interesował się muzyką, był także aktywnym sportowcem (taternictwo, szachy). Zmarł wewnątrz wieku 72 lat wewnątrz lipcu 1988 wewnątrz Warszawie, ibidem został pochowany.